Dag 19: Paradise Island - Waddinxveen

Wat een fantastisch weer hebben we gehad op onze laatste dag hier. 
Daar hebben nog even goed gebruik van gemaakt. Paul heeft nog even prachtige foto's geschoten. Lex en ik hebben samen nog gedobberd in de lagune. 

We hadden een late check out. Om 18.00 uur moesten we pas uit de hotelkamer. Op het gemak hebben we de koffers ingepakt. En na een douche in de buitenlucht gingen we richting de bar voor een laatste drankje. Het buffet was voor ons eerder geopend zodat we met een volle maag de boot op konden die ons naar Male bracht. 

Om 20.45 kwamen we op Male aan. De luchthaven ligt daar aan het water. Van de boot even de straat oversteken en dan door naar de vertrekhal. Door de beveiliging en de douane was het nog even wachten voor we konden in stappen. 

Op naar Istanbul waar we om 4.30 uur aankwamen. Na ongeveer 3 uur wachten ging de laatste vliegreis beginnen naar Schiphol waar we rond 9.30 uur aankwamen. 

Bij de bagageband hebben we afscheid genomen van de mede reizigers en een reünie in het vooruitzicht. Nadat ik ben toegezongen voor mijn verjaardag gingen we ieder op weg naar huis. 

De trein bracht ons naar Gouda en het laatste stuk ging per bus. Om 12.20 uur draaide we de sleutel in het slot. We zijn weer thuis! 

Dag 18: Paradise Island

De dag doorgebracht aan het strand, in de zee, aan het zwembad, in de loungebar, op zijn tijd naar het buffet en bij de hotelkamer met de voeten in het zand met een leesboek. 

Lex heeft nog rond het eiland gesnorkeld. Een schildpad is gespot maar ook een 'Dorrie' vis (finding nemo), zeesterren en pijlstaartroggen. 

De 'Haven Villa' zijn we even van binnen gaan bekijken. Wat een luxe. Net zoals in de folders. Een enorme woonkamer, badkamer met een grote aparte douche met 2 rainshowers. Een jacuzzi en een privé zwembad. Vanuit de villa kan je met een trap zo de lagune in zwemmen. Heel bijzonder om dit eens in het echt te zien. 

Wat een paradijs zijn de Malediven. Het is heerlijk om hier nog wat dagen uit te kunnen rusten van Sri Lanka. 

Ook hier worden we op onze wenken bediend. Je drankjes worden bij je gebracht en je lege glazen en borden worden voor je het weet weer opgehaald. De koffers hoef je alleen maar aan te wijzen, dan worden ze voorzien van je kamernummer. Bij je deur worden ze afgeleverd. 
Dat wordt nog afkicken thuis als we alles weer zelf gaan doen! 

De avond was relaxt. Op naar de laatste volle dag op het tropische eiland.  

Dag 17: Paradise Island

Gisteren kwamen we in het donker aan op het eiland. Het was even spannend wat ons uitzicht zou zijn vanochtend. Nou dat was niet verkeerd!

Een klein terras, daarna direct wit zand met (kokosnoot)bomen en daarna strand en de lagune! Wauw, het is zoals we het ons hadden voorgesteld. Paul en Lex zijn de dag begonnen met hardlopen op het strand en daarna een duik in de zee. 

De hotelkamer is full board geboekt. Dat wil zeggen alle maaltijden zijn inbegrepen. We hebben als groep een ruimte in het restaurant waar we kunnen zitten. Geen lange tafels, maar tafels per gezin. Het is een enorme groot restaurant, dus het buffet is ook naar verhouding om

zo alle gasten te kunnen voorzien van een maaltijd. 

Er is van alles te eten, rijst met curry's, pasta, groenten, fruit, diverse soorten vlees, kip, vis en diverse toetjes. Dit gaat de komende dagen goed komen😀. 

De reis in Sri Lanka was intensief. Wat hebben we veel gezien, gedaan en gereisd. Het is dan ook een heerlijke afsluiting een paar dagen op de Malediven. We hebben dan ook bijzonder weinig gedaan. Gelezen, een rondje eiland gedaan (dat is goed mogelijk want het is 931m lang en 201m breed), relaxen in de bar (met WiFi en een biertje).

Lex vermaakt zich prima met de jongelui. Een stel in het reisgezelschap heeft de hotelkamer ge-upgraded naar een Haven Suite, daar hebben de pubers zich vermaakt in het zwembad. De zee was bereikbaar via een trap vanuit de villa. Morgen zelf maar eens een kijkje gaan nemen. Lex hebben we een hele dag niet of nauwelijks gezien. Toch maar met hem afgesproken dat we wel samen eten😉. 

In de avond om half zeven worden de haaien gevoerd. Er zitten toch best flinke exemplaren (black tip sharks) in de zee. Gelukkig hebben ze geen belangstelling voor mensen.

Na het diner hebben we nog in de bar een stukje van de populaire Maledive band White Smoke meegekregen en van een 'trommelgezelschap'. 

In de late avond werden ook de pijlstaartroggen gevoerd. Wat zijn dat enorme beesten zeg. Ze kwamen bijna tot op het strand! Lex heeft er zelfs 1 kunnen voeren. 

De disco begon pas om 23.30 uur. Die slaan we vanavond maar over. Morgen begint het om 21.00 uur. Een wat schappelijkere tijd. Kunnen we nog even met de beentjes van de vloer. 

Dag 16: Ahangama - Paradise Island (Malediven)

Vandaag nemen we alweer afscheid van Sri Lanka. Wat vliegt de tijd als je het naar je zin hebt en wat hebben we weer veel gezien. De vakantie is echter nog niet voorbij, vanavond vliegen we nog iets zuidelijker richting evenaar naar een 4 sterren resort op een tropisch eiland in de Malediven. 

De reis gaat vandaag nog even verder richting Colombo waar ook het vliegveld is. Onderweg zijn we gestopt bij een Turtle Hatchery, hier broeden ze schildpad eieren uit, zodat de lokale bevolking er volgens niet mee vandoor gaan. Nadat ze uit het ei komen zwemmen de schildpadjes nog een aantal dagen in een klein bassin, waarna ze op het strand gezet worden een naar de zee lopen. Na 30 jaar schijnen ze weer terug te komen naar hetzelfde strand als waar ze de zee in gegaan zijn. Sri Lanka heeft 5 soorten van de 7 schildpadden die er op aarde bestaan. 

De weg naar Colombo gaat voor een groot deel over de enige snelweg in Sri Lanka, gelukkig dan maken we wat vaart. Op weg naar het centrum van Colombo vanuit de bus sightseeing met uitleg van de lokale gids. We kwamen langs zijn huis waar de was afgegeven werd aan zijn vrouw. Colombo heeft 15 zones, ook genummerd van 1-15. 

Highlight van Colombo is de wijk Pettah, drukke straatjes vol met winkeltjes en marktkramen voor een groot deel gevuld met goedkope nepzooi. Voor de Wie is de Mol kijkers: hier werd een opdracht uitgevoerd waar ze een kar met zakken door de wijk moesten vervoeren. 

Paar straatjes zijn we doorgelopen en daarna terug naar het meeting point bij de 'Dutch Hospital' waar nu veel eettentjes zijn. Lekker wat eten besteld en gezonde verse ananas juice genomen, omdat er pas om 17:00 bier getapt mocht worden. 

Ruim op tijd waren we op de luchthaven waar enorm veel controles en checkpoints zijn, zowel bij aankomst, onderweg en vlak voor de gates. De Malediven is Islamitisch en oa alcohol en Buddha beeldjes mogen niet het land in. Na aankomst werden de beeldjes in de bagage feilloos gescand voordat de koffers op de bagageband kwamen en moesten ingeleverd worden. Ze worden in een kluis opgeslagen en krijg je terug bij vertrek. 

Ook strenge controle op risico gebieden als je komt uit landen waar gele koorts en Malaria heerst. Andere reizigers zagen we ontsmet worden door een spuit waar ze bij ons het onkruid mee verdelgen. 

De uitgang van het vliegveld komt uit op een kade waar je op de boot kan stappen die je naar je eiland brengt. Tegenover het vliegveld ligt het eiland met de hoofdstad Male. 

Het was al pikdonker en met een snelle boot zetten we koers naar Paradise Island. De aankomst alleen was al prachtig: over een verlichte steiger liep je over het licht blauwe water naar het eiland. Het geluid van de aanzwellende disco op het eiland zorgde ervoor dat de kids het nog leuker gingen vinden. 

Het hoofdgebouw van het resort is een verademing, geen aircos en het is er door de wind erg aangenaam; het is eigenlijk één groot afdak, zonder ramen waar de bar, lobby en de restaurants in zitten. 

Na een laat diner heeft Lex met nog een aantal kids de dansvloer betreden tot om middernacht de DJ de disco afsloot. 

Ons huisje ligt aan het witte strand en de lagune, waar we in het donker niet veel van kunnen zien, maar dat zien we morgen wel. 

Dag 15: Ahangama

Vandaag zijn we de hele dag bij het hotel gebleven, de kids hebben zich vermaakt in het zwembad. Zelfs toen een tropische regenbui neersloeg, bleven ze in het zwembad, warme douche, het is hier immers het hele jaar door 26-32 graden, ook 's-nachts. 

Om vijf uur, lokale tijd hebben we F1 gekeken in de bar van het hotel. TV werd op de bar gezet, hdmi kabel geregeld en op de laptop van het hotel de live stream aangezet.  Helaas saaie race, maar met een groot deel van groep erg gezellig. 

Voor het diner hebben we alvast afscheid genomen van de lokale gids, chauffeur, bus assistent en de Djoser gids. Morgen vertrekken we naar de Malediven en scheiden onze wegen. De chauffeur en de busassistent mochten niet mee eten met ons, hotel policy hier :-(

Dag 14: Tissamahara - Ahangama

De hotelkamer was weer prima. Voor de douche hebben we iemand laten komen. Met vier miserige straaltjes is het lastig je haar uitspoelen. Na het ontbijt werd er op verzoek van het hotelmanagement een groepsfoto gemaakt. Volgens onze reisgids brengt het geluk om de eerste groep van het seizoen op de foto vast te leggen. De foto zal waarschijnlijk opgehangen worden bij de receptie. 

Na het fotospektakel vertrokken we naar onze nieuwe bestemming Ahangama (met enkele tussenstops). 

De eerste stop was bij enkele 150 jaar oude bomen. Deze hingen vol met 'fruit bats', fruitvleermuizen. Een prachtig gezicht en een hoop herrie. 

Daarna ging de reis verder naar de 'blow hole'. Dit is een uitgesleten stuk rots waar het zeewater met kracht naar binnen stroomt met als gevolg heel hoog opspattend 'schuim' voorafgaand door een fluitend geluid (wind). 

Met tuktuks werden we daar naar toe gereden. Eén hiervan veroorzaakte een aanrijding (geen gewonden, maar toch). Hij reed veel te wild, ondanks de vraag rustig aan te doen. Het liep gelukkig met een sisser af. 

Daarna door naar de supermarkt en een bakker voor de lunch. De bakker zat aan het strand. Aan het strand zaten om de zoveel meter stelletjes onder een paraplu met eten naar de zee te staren. Het leek wel of ze de afstand van elkaar hadden afgesproken, zo'n mooie rij was het. 

De volgende stop waren de paalvissers. Een uitstervend beroep. In de ochtend en avond gaan ze aan het werk. Voor ons wilden ze wel even voordoen hoe het in zijn werk gaat. Leverde toch weer wat leuke foto's op. 

Rond half drie kwamen we bij het hotel aan waar we even vrije tijd hadden. Het hotel ligt ditect aan het strand. Het bulderen van de zee hoor je tot in je kamer. 

In de avond hebben we het plaatsje Galle bezocht. Hier hebben de Nederlanders gezeten (VoC). Dit bleek uit de bouwstijl van het fort, een hervormde kerk, het Dutch Hospital en een vuurtoren. Eerst hebben we met de groep het een en ander verkend, daarna gingen we nog even met ons drie op pad. 

Na een korte flinke regenbui waren we iets te laat bij het restaurant dan afgesproken. Het diner was weer een ervaring op zich. Om half zeven had iedereen zijn bestelling al doorgegeven. Groepen á la carte kunnen ze niet goed verwerken. Toch presteerden ze het weer om sommige gerechten koud te serveren. Nu waren we wel gewend om lauw te eten (buffetten) maar koud, dat is wel even wat anders. Onze gids vermoed dat de koks het eten te vroeg hadden bereid. Deze waren overigens al naar huis voordat we ons eten voor ons hadden staan. Jennifer was 'not amused' en ging verhaal halen bij de manager. Dat leverde een korting van 10% op. 

De buschauffeur reed ons weer terug naar het hotel. Deze rit duurde extra lang want het was feest in het dorp. Naast het tempelfeest was er nog een circus en een kermis. Hier hebben nog lang van mee kunnen genieten. 

Dag 13: Uda Walawe - Tissamaharama

Vandaag vertrokken we pas om half 11 naar de volgende locatie, uitslapen dus!

Tijdens het ontbijt met uitzicht op de rivier zagen we twee zoetwater varanen vechten om hun territorium. 

De eerste stop was bij een overheidsschooltje waar we bij hoge uitzondering een kijkje mochten nemen in 'groep 1'. De hele Djoser groep voor het kleine klasje en de 5-jarigen zongen een engelstalig liedje. Ook werden de tasjes geopend om te laten zien wat ze allemaal gekleurd en geschreven hadden. Al hoewel het een arm gebied is hier, doen ze hier al wel meer dan in onze groep 1. Het schrijven van de cijfers zit er al goed in en fijne motoriek vond ik ook al erg goed in het Singalees. De directeur van de school had blijkbaar aan onze lokale gids gevraagd of we geen oude laptops kunnen opsturen, omdat ze die hier niet hebben. Ze hebben een kleine bijdrage van ons gekregen uit de fooienpot. 

Na de lunch zijn we in de jeeps gestapt en naar Yale NP gereden. 

Daar hebben we olifanten, aapjes, fretten, jakhalzen, ijsvogels, krokodillen, waterbuffels, zwijnen, pelikanen en aalscholvers gespot. Schitterend park met overal kleine lagunes. 

Aan de zeekant stond een momument ter nagedachtenis van de Tsunami die kerst 2004 het leven kostte aan ca 30.000 Sri Lankanen en kilometers ver het Natuurpark overstroomde. Het jachtluipaard zat goed verstopt en hebben we niet gezien. 

De jeeps en de bus brachtten ons na afloop naar ons hotel waar we één nachtje blijven. De kids zitten nog in het zwembad (22:00). Morgen gaan we naar de laatste bestemming in Sri Lanka aan de zuidkust. 

Dag 12: Uda Walawe

Vannacht onder een klamboe geslapen tegen de muggen in een zeer luxe tent. Dit is echt 'Glamping'. Boven de tent is een dak gemaakt van palmboom bladeren en achter de tent een privé badkamer. De nachttemperatuur is hier 26 graden, dus flink liggen zweten voor we in slaap vielen.

Na een goede nachtrust liep om 04:45een jongen langs de tent die 'wake-up' call riep, wel iets terugroepen anders blijft hij staan en herhaald hij telkens 'hello hello'. Snel in de kleren hijsen en op weg naar de receptie waar koekjes en thee waren beloofd, we ontbijten na terugkomst van de Safari. Helaas kwamen we alleen onze reisleidster tegen die zich ook afvroeg waar de koekjes en thee bleven. Na telefoontje met de lokale gids werd snel voor de koekjes met koffie en thee gezorgd. 

In vier Safari jeeps vertrokken we richting Udawalawe NP waar we de komende uren wilde dieren hopen te gaan zien. Van kleine ijsvogeltjes en pauwen tot krokodillen, waterbuffels en olifanten, we hebben ze allemaal gezien in het prachtige park. 

Op de terugweg scheurde onze lokale Max Verstappen met onze open Safari jeep met flinke snelheid toeterend over een landweggetje rakeling langs voetgangers, tuktuks en brommers. Helemaal uitgewaaid waren we nog op tijd voor het ontbijt, waar een buffet stond en omeletten werden gebakken. Tot half drie hebben we 'vrij' en wordt er gezwemd, fotos gemaakt, in de zon gelegen en een boek gelezen. 

In de middag zijn we naar het Elephant Transit Homegeweest. Hier vangen ze jonge verweesde olifantjes op die bijvoorbeeld de kudde zijn kwijtgeraakt of gewond zijn geraakt. Hun doel is dat ze weer terugkeren in de natuur, zodra ze vijf jaar oud zijn. We hebben 35 olifanten gezien die naar de voederplaats kwamen aanlopen of rennen. Daar kregen ze melk van de verzorgers, met drie tegelijk. Na een tijdje werd het terrein steeds voller en aten ze de palmtakken die op de grond lagen. Ook was er een olifant die een kunst poot had en achter een hond aanliep voor zijn trainingsrondje. Verder was er een olifanten skelet te zien en een film over het natuurpark. 

Met de bekende Safari jeeps scheurden we weer terug naar de Camping en was de WiFi nog niet gefixed helaas, maar de blog was ook nog niet af, iPad op schoot, biertje erbij, heerlijk! Om 19:00 staat het buffet weer klaar bij de rivier: aanvallen!

Dag 11: Nuwara Eliya - Udawalawe

Vandaag verlaten we het 'koude' berggebied van Sri Lanka en reizen we verder naar Udawalawe NP. 

Het eerste deel gaat met de trein naar Ella. De trein vertrekt wat later dan gepland, dus we hebben nog ruim 1.5 uur om fotos bij het station te maken. Samen met Ron die 30 jaar fotografie ervaring heeft het perron van achter naar voor gescand op mooie composities (iets met schuine lijnen is altijd mooi blijkbaar). 

We zagen ouderwetse seinpalen, een rijtuig wat op een volkswagen busje leek, wachtende Sri Lankanen van alle leeftijden, arbeiders die de wissel invetten, locals die de rails als weg gebruiken en toen werden we aan einde van het perron door iemand meegelokt naar een geel huisje verderop langs het spoor. Het bleek een sein- en wissel huisje te zijn. 

Na wat fotos maken en 100 roepies armer (60 cent) ook nog fotos op het spoor gemaakt. 

De trein vertrok om ca één uur. We hadden 2e klas kaartjes, maar daar was niet voor iedereen plek, dus de rest verdeelde zich over de 3e klasse (verschil is 1 zitplaats meer per rij in de coupé). 

Voor ons waren de Sri Lankanen een bezienswaardigheid en andersom vast ook wel. De treinreis duurde ongeveer 2.5 uur over een afstand van 65km, dus erg snel ging het allemaal niet. Gelukkig ook maar want de deuren van de trein staan gewoon aan beide kanten open en je zou er spontaan uitkukelen. Zelf ook nog paar keer stukje 'gehangen' om mooie fotos te maken. 

Onze reisleider en gids hadden de treinreis aangepast zodat deze volledig door de natuur ging, soms zelfs dwars door de theeplantages. 

Het eindstation was Ella, waar we gelunched hebben, wel een hele late lunch in Restaurant 'Chill' om 15:30. Daarvoor hadden we wel wat op: broodjes en muffins van een bakker in Nuwara Eliya. Dit restaurant krijgt wat ons betreft de 1e prijs voor wat betreft de snelle service en konden er allemaal tegelijk genieten van de gerechten: veelal burger of broodje kip met patat. 

Na de lunch zouden we nog een lange rit van 3 uur voor de boeg hebben. We zijn nog gestopt bij een grote waterval en bij een dorp waar een stoet van verklede mensen en olifanten klaar stonden om zodra het donker zou zijn in een optocht naar de nabij gelegen tempel te lopen. Onze reportage karavaan stopte nog hier om van dichtbij honderden fotos te maken van deze kleurige verkleedpartij. 

Rond 20:30 kwamen we op het punt dat de grote bus niet verder kon en de reis voortgezet werd op safari jeeps naar 'Athgira River Camping'. Snel opfrissen en op naar het diner wat aan de rivier stond opgesteld als buffet. 

De wake-up call is morgen om 4:45, want we gaan op Safari!

Dag 10: Horton Plains

Vandaag weer vroeg opgestaan, 7:00 vertrekken, voor een wandeling in de Horton Plains, het hoogste en meest geisoleerde hoogvlakte en natuurgebied van Sri Lanka. 

Met 4 kleine busjes zijn we met zijn allen er naartoe gebracht, zo'n 1.5 uur rijden. De bergen hingen nog in een flinke mist met weinig zicht. De chauffeur reed rustig over de zeer bochtige en steile weggetjes er naar toe. Vlak voor aankomst werden we begroet door een paar herten die in de mist stonden. 

Na aankomst hebben we de goed gevulde ontbijtpakketten die door het hotel waren gemaakt opgegeten. Wel uitkijken voor een Hert dat ook oog had voor ons ontbijt. 

Voor je naar binnen kon moest je door een 'checkpoint' waar gecontroleerd werd of je geen kleine plastic spullen bij had die mogelijk in de natuur zouden verdwijnen en schadelijk is voor de dieren. 

Het was een tocht van ca 10km over smalle en soms enorm door het water uitgesleten paadjes, langs steile afgronden met mooie uitzichten bij de 'greater World's End' waar je bij helder weer tot aan de zee kan kijken en met steile klimmetjes en afdalingen. 

Als laatste werden we nog getracteerd op een flinke waterval.

Hierna hadden we nog een paar km te gaan naar de parkeerplaats waar de beentjes nog even konden uitrusten totdat de groep weer compleet was. 

Op de terugweg zijn we gestopt voor de lunch bij een piepklein eettentje in een dorpje waar onze gids de lunch georganiseerd had. Onze groep paste er maar net in, net niet allemaal rond de grote tafel waar de gerechten al klaarstonden. 

Heerlijk gegeten van deze zeer lokale lunch en met de busjes terug naar het Hotel via dezelfde weg, maar nu met goed uitzicht over de met huisjes en akkers volle heuvels die vanochtend in de mist hingen. 

Het opfrissen in het 'Windsor' hotel (het stadje is ooit gesticht door de Engelsen) gaat niet echt fantastisch: douche water schakelt van super koud water naar super heet en met de hotel handdoeken kun je je niet afdrogen, ze nemen nauwelijks vocht op (!), toch blij met de badlakens uit onze koffer. 

Vanavond gaan we met de hele groep bij een Italiaans restaurant aan een nabijgelegen meertje eten en morgen volgt een spannende korte treinreis door de thee velden met een Sri Lankaanse trein. 

Dag 9: Kandy - Nuwara Eliya

05:00: jaàhaaa maaaalaaaaaa......

Op Sri Lanka zijn de moslims de grootste minderheid en het aankondigen van het ochtend gebed schalt hier aardig hard tussen de heuvels. Hier geldt de regel 'leven en laten leven' welke godsdienst je ook aanhangt. Een wake-up call was dan ook weer niet nodig vandaag. 

Redelijk fris en fruitig zijn we rond 7:00 opgestaan. De koffers ingepakt, de kamer gecheckt of we toch niets hadden laten liggen en na het ontbijt was het tijd om te vertrekken. Omdat dit hotel op een hoge berg ligt waar de gewone bus niet op komt, rijden we met een kleiner busje (waar we toch allemaal inpassen, zit erg knus) naar beneden. Gevolgd door de bestelwagen met onze koffers. Op een parkeerplaats een stukje verderop staan onze buschauffeur en busassistent ons op te wachten. Na de overstap gaat de reis door naar Ramboda.  

Eerst nog even over het universiteits terrein waar een 150 jaar oude Ficus stond, waar een tak de grond raakt schiet deze weer wortel. 

Het is een reis van ongeveer 40 km waar we 2,5 uur over hebben gedaan. Het betere bochtenwerk zal ik maar zeggen.  Met een mandje op de rug werden we de struiken ingestuurd om theeblaadjes te plukken. 

Blue field tea garden heeft 350 pluksters in dienst. Elke dag werken ze 6 uur. Minimaal 20 kilo moeten zij per dag plukken. Dan ontvangen ze daarover een vast loon. Elke kilo meer is extra inkomen. 

Na de pluk zijn we eerst gaan lunchen. Dat kon op de theeplantage zelf. Een goed buffet en voor de pubers werd er nog patat aangevoerd. Een rondleiding in de fabriek volgde. De theebladeren worden eerst 12 uur gedroogd. Na het drogen worden de blaadjes gesneden. Voor de zwarte thee worden de blaadjes nat gemaakt (fermenteren). Daarna wordt het weer gedroogd. De blaadjes voor de groene en witte thee worden niet natgemaakt. Als alles droog is worden de blaadjes op grote geselecteerd en verpakt. Op de veiling in Colombo wordt de thee verkocht aan de grote namen zoals bijvoorbeeld Lipton. 

De reis gaat verder naar Nuwara Eliya ook wel 'Little England' genoemd. Het plaatsje was een herstellingsoord voor de Engelse theeplanters. Nog een dik uur de bochten trotseren! Na ontvangst van de kamersleutel zijn we het plaatsje gaan verkennen. Het is niet groot en stelt niet heel veel voor. Op het busstation is een grote hectiek. Bussen rijden af en aan, mannen lopen te roepen (reizigers werven? Morgen even aan Kingsley vragen). 

Het is gezellig om even met z'n drietjes op pad te gaan. We eten bij een tentje aan het Victoriapark. Lekker op tijd zodat we vanavond vroeg onder de wol kunnen. Het programma morgen start namelijk om 7 uur. Een wandeling in de Horton Plains. 

Onder de 'wol' klopt ook wel. We zitten nu op 2000m (1500m hoger dan in Kandy). Op straat lopen de Sri Lankanen met mutsen en soms ook oorwarmers op. Winterjassen zie je ook in het straatbeeld.

Op Sri Lanka is er het hele jaar gemiddeld 26 graden. Aan de kust tropisch warm, 30 gr overdag en 26 gr 's-nachts. Waar we nu zitten in de bergen is het overdag 20 gr en 's-nachts 14 gr. 

 

Dag 8: Kandy

Vandaag ging een groot deel van de groep in de ochtend naar een massage spa, maar wij hebben uitgeslapen en in het hotel wat gelezen terwijl Lex nog wat tafeltennis gespeeld heeft. 

Om half twee vertrokken we pas voor de lunch naar de KFC in de buurt. 

In Kandy zit een edelsteen museum / atelier / winkel. Er werd een film vertoond over het graven van verticale mijnen en vinden van de ruwe stenen, nog steeds ambachtelijk om het landschap te sparen. Nederlands gesproken door iemand die de tekst monotoon oplas zonder volgens mij maar enig idee te hebben waar het over ging!

In rap tempo werden in de kamer ernaast tientallen edelstenen getoond in vitrines, waarna de uitgang bereikbaar was via, jawel, een winkel!

Anniek heeft alvast haar eigen verjaardags kado uitgezocht, twee rechthoekig geslepen blauwe topaas steentjes die in oorbellen terecht moeten komen.

Het bezoek duurde iets langer dan gepland, dus snel door naar een uitzicht op Kandy. 

Daarna na een optreden van een lokale trommel en dansuitvoering (Kandyan Art Association & Cultural Center) die afgesloten werd met het lopen over hete kolen die rijkelijk met spiritus werden overgoten, zodat de vuurlopers door enorme vlammen konden lopen. Publiek er vlak bij, zou in NL nooit aan de veiligheids voorschriften voldoen denk ik. 

Na een korte wandeling door de binnenstad van Kandy volgde het hoogtepunt van de dag: De tempel van de tand. Strenge veiligheids maatregelen omdat in 1998 een deel ervan is beschadigd door een bomaanslag vam de Tamil tijgers. De klap was zo groot dat het 250m verderop gelegen Queens Hotel voor 6 maanden lang de deuren moest sluiten omdat er het pand geen raam meer in stond.

In een grote goudkleurige kist zit de tand van Boedha, waarvoor bloemenoffers worden gebracht. Deze tand werd uit de as van Boedha vanuit India naar Sri Lanka gesmokkeld in het jaar 313 in een haardos van een prinses. Eén keer per jaar word de kist tijdens een feest op een olifant door Kandy gereden. De tempel zelf is ook groot en prachtig versierd met houtsnijwerk en schilderingen. De tempel is het einddoel voor de Sri Lankaanse pelgrims. 

We hebben wederom gegeten bij een buffet restaurant met mooi uitzicht op de 5e verdieping van een gebouw waarna het busje van van hotel ons terugbracht. Zzzzzzz. 

Dag 7: Kalkudah - Kandy

Na een onrustige nacht (het geluid van de golven die op de kust slaan, de wind die ergens onder het dak slaat, de koelkast die aanslaat, de ventilator die zachtjes zoeft, blaffende honden en de muziek die om 5 uur in de ochtend uit de huisjes schalde) ging om 6.15 uur de wekker. We gaan veel doen vandaag 😉. 

In de groep zitten een paar meiden die graag zingen. Kingsley onze Sri Lankaanse gids heeft ons wat vertelt over de Sri Lankaanse muziek. Op de rijstvelden werd tijdens het oogsten van de rijst gezongen om het ritme aan te geven van het afsnijden van de rijst. 

Daarnaast waren er ook liederen van de vissers. Hij heeft enkele stukjes echte Sri Lankaanse liedjes voor ons gezongen. De rap is hier ook aangekomen'. Ook heeft hij ons een typisch Sri Lankaans liedje geleerd. Een soort van 'altijd is kortjakje ziek'. 

De eerste stop was bij Silk Gardens in Innamaluwa. Daar werd bijna iedereen in traditionele kleding gehesen. De mannen in een Sarong en de vrouwen in een soort van omslagdoek. 

De eigenaar was een echte showman. Hij weet hoe hij met zijn gasten om moet gaan (een kopje thee of een glaasje cola). Achter in de zaak zat het naai atelier. Vandaag je maten opnemen, morgen is je pak klaar. Zodra je naar een rek met sjaals, blouses of broeken liep had je al een PA naast je staan. Na een hoop lol en na een mooie sjaal gescoord te hebben ging de reis weer door. 

In Dambulla hebben we de rotstempels bezocht. De boeddhabeelden staan of zijn uitgehouwen in ruimtes in de rots. Deze zijn goed bewaard gebleven inclusief de schilderingen. De tempel staat op de Unesco werelderfgoedlijst. Een nieuwe tempel is gebouwd met daarop een grote gouden boeddha. Daar waren 5 kinders kwijtgelopen. Na een paar minuten konden we ze een stukje verder op met de bus oppikken. 

Tijd voor de lunch. Deze kregen we bij een Spice and Herb Garden in Matale. Na weer een heerlijk buffet gingen we de tuin in. Het is een complex van 6 ha. We weten nu hoe de koffiebonen, vanillestokjes, aloe vera, cacaobonen, nootmuskaat etc. groeit. Daarnaast was het een opleidingsinstituut voor Avuyerda masseurs. 

Iedereen kreeg een gezichts- en nekmassage van de jongens die daar in opleiding zijn. We verlieten de tuin via een winkeltje. Daar werden cremes etc. ingeslagen.  

Daarna door naar Kandy waar we 2 nachten blijven. Naar Kandy ligt maar 1 weg waar alles en iedereen over heen moet. Een drukte van jewelste dus. Overal tuktuks, bussen, auto's, voetgangers. Het is fantastisch om te zien hoe alles langs elkaar manouvreert. 

Na een rit van 2 uur kwamen we aan in het 'Hilltop' hotel in Candy. 

Dag 6: Kalkudah

In Sri Lanka reizen we met een grote opvallende blauwe 'Djoser' die de hele reis met ons meegaat. Naast de buschauffeur hebben we ook een bus-assistent, zijn taak is oa het tellen van de koppen in de bus bij vertrek en het in- en uitladen van onze bagage. 

Sri Lanka heeft nauwelijks snelwegen en tot nu toe rijden we over smalle twee baans wegen die vaak als drie baans weg wordt gebruikt, vooral rond de dorpen is het erg druk op de wegen en wat in Waddinxveen niet op straat loopt: koeien, tamme olifant met bereider, wilde olifant die eigenlijk over wil steken en tuktuks (3 pers taxi). 

Vooral in het oosten van het land waar een jarenlange oorlog is geweest tussen het regerings leger en de Tamil tijgers tussen de jaren 80 en 2009 zijn er stukken bij waar het asfalt totaal was verdwenen.

Vandaag zijn we bij het hotel en het strand gebleven en geen excursies gemaakt. De dag gevuld met lezen en zwemmen. Het water in het zwembad en de zee is erg warm en je kunt er niet echt in afkoelen zoals in Europa. Toch erg aangenaam onder een boom in de schaduw aan het strand met een briesje van zee. 

Het personeel van het hotel neemt je alles uit handen: koffers sjouwen, ligbedjes naar het strand tillen, krukje naar het strand brengen en daar je tassen op zetten, de weg wijzen en blijven volgen tot je er ook echt bent. Het moet een vreemd zicht geweest zijn die Sri Lankaan die mij vanuit de bar naar het strand is gevolgd op een paar meter afstand met een dienblad met daarop een grote fles bier en glas. 

Het buffet diner was weer lekker en het bier was gelukkig ook nog op vooraad.