Paul en Lex zijn vanochtend met een groot gedeelte van het reisgezelschap gaan snorkelen bij Pigeon eiland. Een verslag hiervan volgt hieronder. Ik ben niet mee geweest want een duikbril en een gewone bril gaan niet samen. Zonder bril is geen optie. Een volgende keer maar daglenzen meenemen voor dit soort activiteiten.
"Met vier kleine bootjes zijn we naar Pigeon island gevaren, een heel klein eilandje met rondom koraal. Lang geleden dat ik heb gesnorkeld en Lex nog nooit buiten een zwembad.
We werden in vier groepen verdeeld en onder begeleiding zijn we over het koraal gesnorkeld. Lex moest zijn duikbril laten omruilen omdat deze steeds vol met water liep. We hebben drie tochtjes gemaakt; één tochtje aan de andere kant van het eiland, die niet zo spectaculair was en twee tochtjes aan de kant waar de bootjes lagen. Mooie gekleurde vissen gezien, een grote schildpad, paarse gevaarlijke 'starfish' en ook haaien! De laatste tocht zelfs drie vlakbij van ruim 1 meter lang"
Intussen bracht ik (Anniek) de ochtend door onder een parasol op het strand met de E-reader.
Rond half 2 waren we (weer terug van het snorkelen. De boot voer met een noodgang het strand bij het hotel op en één van de moeders, 'Anne' had niet gehoord dat ze zich goed moest vasthouden en knalde met haar hoofd vrij hard tegen het stoeltje voor ons toen het bootje vrij abrupt stilstond. Gelukkig niets ernstigs maar het werd wel even zwart voor de ogen toen ze weer zat.
Lex dook gelijk in het zwembad van het hotel met de andere kids en Paul en ik gingen nog even aan de koffie.
Aangezien het ontbijt al even geleden genuttigd was, werd het tijd voor lunch. Dit kon a la carte. Met zo'n 15 man gingen we bestellen. We hadden namelijk toch nog 2 uur de tijd. Dat was iets te optimistisch ingeschat. De jongen die de bestelling opnam, begreep geen engels, er was geen cola (die hadden we gisteren soldaat gemaakt) en geen bier (was er gisteren ook niet). Van de 15 hebben er ongeveer 5 de bestelling gehad. De rest is gecancelled want we moesten door. In buffetten voor grote groepen zijn ze ontzettend goed. A la carte is een ander verhaal.
Zittend op mijn balkonnetje (Paul) met uitzicht op de tuin en zwembad van het hotel, de wuivende palmbomen, het gele strand en de golven van de zee die op de kust slaan, denk ik terug aan de eerste paar dagen in Sri Lanka. Facinerend om te beleven dat wij als 'Westerlingen' echt in een hele andere wereld leven, met een veel hoger tempo (zelfs relaxed op vakantie), zo efficient mogelijk, met zo min mogelijk personeel, het liefst nu, of niet veel korter daarna, altijd online (de wifi code van het hotel is belangrijker dan de sleutel van de kamer). In onze ogen gaat het hier langzaam, héél langzaam, er is overal veel personeel, niet alleen in hotels maar ook op straat zie je iemand aan het werk terwijl er een aantal slechts toekijken of op een muurtje voor zich uitstaren.
De reis ging verder naar Trincomalee naar Fort Frederick waar we de Tirukoneswaram tempel hebben bezocht. Niet voordat we bij 'Dutch Bank' onze bestelling voor het avondeten hadden door gegeven. Een gewaarschuwd
mens telt voor twee! De Hindoetempel is een prachtig gekleurde tempel. Een hindoetempel bezoek je zonder schoenen. Deze werden deze keer in bewaring genomen, de goede man die over onze schoenen waakt ontvangt dan een fooi.
Aangezien de portemonnaies aardig leeg zijn geraakt bij iedereen, hebben we een ATM stop gemaakt in de hoofdstraat van Trincomalee. Smalle straat met kleine winkels. De buschauffeur bracht ons weer waar we wezen moesten. Met voldoende cash door naar de supermarkt. Morgen hebben we een relaxdag. Dit kan natuurlijk niet zonder chips, koek en cola. Voor het eerst deze reis droegen de pubers de tassen😉.
Het eten bij de Dutch Bank was goed, de bestellingen kwamen snel door en het afrekenen ging in 1 keer goed (nu eens niet te veel cola's berekend).
De reis naar het volgende hotel duurde uiteindelijk nog ongeveer 2 uur. Bochtige, smalle, hobbelige wegen met vele politie checkpoints die de naweeen zijn van de recente oorlog. Dit noord-oostelijke deel van Sri Lanka inclusief Trincomalee zijn lang niet bereikbaar geweest voor toeristen ivm deze oorlog.
Om 23:00 uur kwamen we aan in een vrij luxe hotel. Rond middernacht gingen onze oogjes dicht die na 08:00 pas weer open zouden gaan.
Ik heb zelf natuurlijk ook de wifi-code, zodat ik deze blog kan posten :-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten